Atatürk 13 . Nisan . 1934'de Bergama'da arkadaşları ile Maltepe civarını dolaşıyor. Arkada solunda Sn. Mareşal Fevzi Çakmak

         Atatürk 13 . Nisan . 1934'de Bergama Asklepion Tiyatrosundaki seyirci oturma yerinde arkadaşları ile.

Durmuştum, bakıyordum tepede.

Oradalar bizleri öldürmeye gelenler.

Bizleri öldürecek ve vatanımızı bizden çalacaklar.

Kendilerini bizden çok, bizden kuvvetli de sanmaktalar.

Bilmediklerinden bu vatanın bize

Ve bizim de bu vatana, birbirimize olan sevgi bağımızı.

"Onbaşı bak bakalım askerin yeterli suyu varmı?"

 


Çok eski bir ulustur bizimki,
Ülkemiz de güzel olunca,
Gelen kalıp, yerleşmiş buralara.
Doğal kaynak zenginliğimizin yanına,
İnsan çeşitliliğimiz de katılmış durumda.
Yaşayan her kökten insan,
Kadını, erkeği, yaşlısı, genci,
El ele vererek, yurdu kurtardık.
Yeni devletimizin ismini de,
Türkiye Cumhuriyeti koyduk.
Bizim Türk'lüğümüzün
Başlangıcı Kars'tır, sonu da Edirne.
İşte bu nedenle de diyorum ki,
"Ne mutlu Türk olana" değil,
"Ne mutlu, Türküm diyene"!



Ben bu ülkenin yollarında,
Ülkem ve insanları için,
Yorgunluk, can sıkıntısı, sevinç ve ümit ile,
Oradan, oraya dolaşırken.
Ülkemizi kucaklayan denizlerde,
Her zaman güvendiğim çocuklarımızla,
Sulara dalıp, çıkıp, oynarken.
Aile toplantılarında, kokteyllerde,
Açılışlarda, eğlentilerde,
Kafamda bin bir düşünce ile,
Yarınların Türkiyesini kurarken.
Güvendiğim hep sizler,
Sonradan gelecek nesillerdiniz.
Beni anlayınız ve beni unutsanız bile,
Kafamdaki Türkiye'yi unutmayıp,
Hep onu yaşatmaya çalışınız.



Bir gün öleceğim mutlaka ama ölümümden sonra da,
Bazı çevrelerde, devam edileceğim yargılanmaya.
Yaptıklarım, yapılmasını düşündüklerim tartışılacak,
Konuşulacağım her gün ülkemizin bir çok yerinde.
Şunu iyice bil ki çocuğum, bu benimki ölüm değil.



Arkadaşlarımla sohbet, bazen de iki el oyun,
Küçük bir salata, biraz da et, şu bardağa da rakı koyun.
Dayan deli gönlüm sabret, güçlüklere eğme boyun.
Benden sonra gelecek olanlara bu davet,
Sen de bu ülkenin başarısına soyun.



Çalışan bir ulus olmalıdır bizimki.
Geniş ülkemizde yapılacak çok iş var.
Hep birlikte yapacağımız bu çalışma, bugünü kurtarmaya değil,
Yarınlara da dönük olmalıdır ayrıca.
Ve çalışan insanlarımızı da, bu çalışmanın sürekliliği ve verimi için,
Buluşturabilmeliyiz, eşit yaşam koşullarında.




Beni ve çevremdekileri mutlu eden,
Bizden sonra gelecekler için,
İyi şeyler yapıyor olduğumuzu bilmemizdir.
Sizden öncekilerin yaptıkları ile yetinmeyip,
Güzellikleri yaratmaya devam etmesini bilin.
Elinizde olanlar bugün size yetebilir,
Ama gelecek nesilinize, mutlaka noksan gelecektir.



Size bıraktığımız bu vatan bölünmemeli.
Ama ulus bölündükten sonra, vatan bölünmezmi?
Vatanın sağlamlığı için üzerine titremeniz gereken, ulusun bütünlüğüdür.
Yanlış düşüncelerle ulusu parçaladıktan sonra,
Vatanın bütünlüğünden söz etmeniz boş olur.




Bu Cumhuriyet, bir ağaçtır diktiğimiz.
Toprak bereketli, bakımı da size kalmış.
İyi bakın ona, dışarıdan zarar verilmesin.
İçini de kurtlara kemirtmeyin.
Onu besleyecek, koruyacak, ulus sağlam olunca,
Asırlar boyu yaşayacaktır, hiç korkma!



Birbirinizle kaynaşmanız için,
Bu ülkede doğmuş olmanız yetmelidir.
Sahip olduğunuz etnik zenginliğin,
Gücünüze güç kattığı da bilinmelidir.
Kontrol edebilmelisiniz nüfus artışınızı,
Ve yayabilmelisiniz ülkeye.
İşlenmeyen toprağımız, kaynağımız kalmamalı,
Ulus ve Devlet var olmalıdır, yurdun her köşesinde!



Ülkemiz basını vatandaşımızın günlük eğitmeni olmalıdır.
Kötü saklanamasın, göster onu!
İyiliği de taltif et!
İyi ile kötünün seçiminde yapacağınız yanlışlar,
Toplumu da yanlışlığa sürükleyecek,
Ve bunun zararı, sana da dokunacaktır sonunda.



Üç tarafı denizlerle çevrili,
Bir yarımadada yaşıyor olmamıza rağmen,
Denize yeterince sıcak bakmıyor halkım.
Korkma, yaklaş ona,
Tarlanın toprağını avuçlar gibi,
Avuçla onu.



Her zaman, her yerde,
Halkımızın yanında olduğumu görüyorsunuz.
Birbirinizden uzaklaşmayıp, yakınlaştıkça,
Ulusça birlik olmanın mutluluğu ile gülüyorsunuz.




Dört duvar arasına kapanıp, günlük işlerinin içinde kaybolma.
Sana bıraktık bu ülkeyi, gez, dolaş, dokunulmamış yerlerine at elini.
Bu ülke, bu vatan, bu devleti, ne kadar yüceltebilirsen,
Senin ve daha da önemlisi, gelecek nesilinin,
Yaşamı güzelleşecektir, bunu bilesin.
            

 

Kadınlarımız ve erkeklerimizin, birlikte yapacakları,
Sadece yeni nesilleri yetiştirmek olmamalı.
Ülkemizin planlama ve günlük yürütülmesinde de,
Görev almalıdırlar birlikte.

Kim ne derse desin,
En önemlisi eğitimdir.

Tüm bireyleri eğitilmiş olan bir ulusa,
Mutluluk ve huzur da kendiliğinden gelecektir.

Eğitimi kimseyi atlamayacak şekilde yayın
Ve en eğitimli olanlarınızı da
Öğretmenleriniz yapın.

 

Avucumdaki bu çocuğun başı değil,

Ülkemizin geleceğidir.

Her nesil

Kendisinden sonra gelecekler için çalışmalı

Ve onları iyi yetiştirmelidir.

Bu ülkeyi sana bırakacağız çocuğum,

Bizden iyi bakmalısın ona.

Büyüyünce bu küçük adımların,

Onları doğru yönde atmalısın.

Hem senin,

Hem de senden sonra geleceklerin

İyilikleri için.

Yeniliklerin peşinde olmalıyız hep.
Kendimize güvenerek başaracaklarımızla
Dünya hayranlıkla bizleri izlemeli.
Bu ülke için yapılabilecekler,
Yapılmasını düşünebildiklerim
Kağıtlara sığarmı?
Söyleyin bana yanımdakiler,
Ömrüm buna yetermi?



Değişecek o kadar çok şey vardı ki,
Yaşantısında halkımın.
Nereden başlayacağımızı
Şaşırıyorduk doğrusu.
Öncelikli olan hangisiydi?
Elbisemi, konutmu, beslenmemi, alfabemi?
Üstelik bir de Kurtuluş Savaşının yorgunluğu.
Ama insanlarımızın yanımızda olup, inanmaları,
Bu atılımları yapmamıza yetiyordu.



Çevremde kalabalık her zaman vardı.
Gözleri, kulakları bende, önümde, arkamda duruyorlardı.
Yanlışa harcayacak zamanımız yoktu.
Onlara hep doğruyu göstermeliydim.
Aramızda bir birliktelik oluşmuş,
Ortak bir heyecan hepimizi sarmıştı.
Yaptıklarımızda da bizleri heveslendiren,
Bizden sonra gelecek olanların da,
Bunları devam ettireceklerini biliyor olmamızın kıvancıydı.



Yük ağırdı, ama ezilmedim altında.
Halkım el veriyordu bana, kaldırabilmem için yanımda.
Benden sonra gelecekler, ülkemizin büyüklük ve zenginliği sizleri aldatmasın!
Düşmeyin rahatlığa, yük hep sırtınızda.
Ama üstünüzde bir ağırlığı yoksa, değilsinizdir altında!

Ben!
Suyuna, toprağına, havasına,
Hele hele insanına doyamadığım
Bu güzel ülkenin bir hayranı.
Ben!
Vatanımızın her köşesine
Tekrar, tekrar
Gidip, dönen.
Ben!
Aklı yapamadıklarıyla
Doluyken ölen.
Ben!
Ölümünde ülkemizin
En büyük mezarında yatıp,
Her gün defalarca ziyaret edilen.
Ben!
Ben!
Ben Atatürk!
Bu ulusun bir adamı.

(ertanalayat)